ZZP mag zich als chauffeur verhuren in transport

De niwo bericht al een tijd over het feit dat een zzper zich niet mag verhuren. Nu hebben ze echter hun berichtgeving op hun site verder aangepast en is er wat meer duidelijkheid. Zoals wij al eerder op onze site berichtte, zo doet nu ook de niwo:

een chauffeur die niet zelf in het bezit is van een vergunning mag zich niet verhuren aan een transportbedrijf en rijden met de vergunning van dat bedrijf. een transportbedrijf mag alleen gebruik maken van chauffeurs die:

• bij het bedrijf in loondienst zijn, aan te tonen met een verklaring van dienstbetrekking of
• ingehuurd zijn via een uitzendbureau dat erkend is door de IVW voor het verhuren van chauffeurs.

Collegiale inleen
Er kan wel tijdelijk gebruik worden gemaakt van een chauffeur van een ander transportbedrijf (collegiale inleen), maar dan moet aan de volgende voorwaarden zijn voldaan:

• het bedrijf dat de chauffeur ter beschikking stelt is in bezit van een (Euro-)vergunning en de chauffeur kan een verklaring van dienstbetrekking tonen;
• de chauffeur wordt ter beschikking gesteld door het andere bedrijf zonder winstoogmerk en bij wijze van hulpbetoon;
• de inleen vindt plaats voor beperkte tijd.

ZZPer met vergunning mag zich wel verhuren aan transportbedrijf
een ZZPer mag zichzelf verhuren aan een ander transportbedrijf, maar dan moet de ZZPer wel voldoen aan de volgende voorwaarden:

• de ZZPer beschikt zelf over een (Euro-)vergunning voor beroepsgoederenvervoer over de weg;
• de ZZPer beschikt zelf over het vrachtvoertuig, waarmee de goederen vervoerd worden. Dit mag koop, lease, huur of bruikleen zijn en moet schriftelijk vastgelegd zijn en aangetoond kunnen worden (eigendomsbewijs, lease-overeenkomst, huurovereenkomst, bruikleenovereenkomst).
• het (Euro-)vergunningbewijs op het vrachtvoertuig staat op naam van het transportbedrijf van de ZZPer.

In het kader van de belastingen (en ook sociale premies) blijft het gebruik van een zzp-er of een eigen rijder oppassen geblazen. Voornamelijk artikel 610, boek 7 van het burgerlijk wetboek is daarbij van belang. De vraag die men zich altijd moet blijven stellen is in hoeverre de zzp-er of de eigen rijder wel zelfstandig is en is er wel of niet een gezagsverhouding. In hoeverre zijn de kosten van het voertuig dat gebruikt is voor de zpp-er en de eigen rijder?  In hoeverre loopt de eigen rijder en de zzp-er risico voor de vervoerde lading?  Kan de zzp-er of de eigen rijder opdrachten weigeren? Kan hij zich laten vervangen door een willekeurige derde? Is de zzp-er of eigen rijder gebonden aan huisregels? In hoeverre staat de zzp-er of eigen rijder onder gezag na het aannemen van een opdracht? 

En afgegeven VAR verklaring zijn geen heilige huisjes, hoewel velen dat denken !

Voor het aannemen van een privaatrechtelijke dienstbetrekking (je wordt dan beschouwd als werknemer en niet ondernemer) moet zijn voldaan aan de volgende drie voorwaarden:

1. de verplichting van de werknemer tot persoonlijke arbeidsverrichting;
2. een gezagsverhouding tussen werkgever en werknemer;
3. de verplichting van de werkgever tot loonbetaling.

Inzake het eerst punt moet dus worden gekeken of de zzp-er of eigen rijder de werkzaamheden persoonlijke moet verrichten. In hoeverre kan, mag, zal en heeft de zzp-er of eigen rijder de opdracht geheel of gedeeltelijk door een ander laten uitvoeren.

Waar in veel rechtuitspraken over gevallen wordt is het feit of de zzp-er of eigen rijder de rit persoonlijk moet doen na aanvaarding van de opdracht.

In het tweede punt zou men moeten kijken naar de mate van gezagsverhouding. Hoeveel vrijheid heeft de zzp-er of eigen rijder in het uitvoeren van de opdracht. En zeker moet de vraag gesteld worden in hoeverre de zzp-er of eigen rijder vrijheid heeft ten opzichte van de chauffeurs die bij het betreffende transportbedrijf in loondienst zijn.

Dat zzp-ers of eigen rijders vrij zijn om hun om hun route naar de bestemming te kiezen is evenmin onverenigbaar met geen gezagsverhouding, als de vergoeding voor de rit genormeerd is door het gebruik van een TLN-planner voor het bepalen van de vergoeding.

De werkzaamheden van de zzp-er of eigenrijder die worden gepland door planners van opdrachtgever, het volgen van instructies van de opdrachtgever,  zich veelal te presenteren als werkend voor de opdrachtgever en is gebonden aan geheimhoudingsplicht ten opzichte van derden zijn ook zaken die vaak door een rechter worden meegenomen in hun vraagstuk of er wel of niet een gezagsverhouding is.

Een zeer gevaarlijk punt daarbij is dat een zzp-er of eigen rijder als vrachtwagenchauffeur gereden heeft en weliswaar beschikte over een eigen wagen, maar niet over een eigen vervoersvergunning. Is de zzp-er of de eigen rijder afhankelijk van de vergunning van opdrachtgever, dan is het oordeel van de rechtbank al snel dat het ontbreken van gezag niet aannemelijk is, ook al brengt de aard van de werkzaamheden mee dat dit gezag niet manifest aanwezig zal zijn.

Een gezagsverhouding kan ook volgen uit het feit dat de zzp-er of de eigenrijder tijdens het vervoer bereikbaar moet blijven en dus ook tussentijds bijgestuurd kan worden. Een zzp-er of eigen rijder moet vrij zijn  het transport af te breken wanneer het hem uitkomt. Ook blijkt vaak dat er een gezagsverhouding is als bepaalt wordt wat de retourvracht is en dat duidelijke afspraken worden gemaakt over de laad- en lostijden.

Zeker ook het opnemen van de zzp-er of eigen rijder in de planning en roosters van de opdrachtgever en de opdrachten en aanwijzingen geven waarbij geen wezenlijk verschil tussen de zzp-er of eigen rijder en de overige chauffeurs in loondienst bestaat trekt de vraag of er geen gezagsverhouding is al snel in twijfel.

Het derde punt heeft met de betaling te maken. In veel rechtspraak komt terug dat het laten uitbetalen per kilometer of per uur kan gezien worden als een loonbetaling. Er wordt per gepresteerd uur of kilometer een vergoeding betaald.